Categorie: kinderen

We gingen over op glasvezel. Niet vanwege de prijs, maar omdat het zo’n drie keer sneller is dan ons kabelnetwerk. Volgens de website van de glasvezel aanbieder tenminste. Met drie kinderen in de leeftijd tien, zeven en vijf jaar is snelle Wi-Fi een eerste levensbehoefte, geloof me. Daarnaast schrijf ik mijn boek vanaf huis. Internet mag dan afleider nummer één zijn, voor onderzoek is het onontbeerlijk.

Een dapper plan
Echtgenoot is van de praktische zaken, dus hij zette het hele gebeuren in gang.
De aansluiting zou in twee stappen plaatsvinden en we kregen er een gratis monteur bij.  Dat laatste leek ons een goed idee, want zo iemand doet niet anders. We mochten hem alleen niet houden.

Er kwamen twee grote dozen via de post.
Een paar dagen later kwam monteur één langs die het nieuwe modem op de daarvoor bestemde plek bevestigde. Monteur twee die de daadwerkelijke aansluiting zou realiseren stond een week later gepland.

En toen werden we gebeld.

Een curieus gesprek
‘Goedenavond, met die-en-die van zussemezo. Ik bel u om een afspraak te maken voor uw nieuwe glasvezelaansluiting. ‘
‘Goedenavond. ‘
‘Zaterdag 12 december komen wij bij u langs.’
‘Zaterdag 12 december?’
‘Ja, dat is de eerste mogelijkheid.’
‘Maar ik heb al een afspraak staan voor a.s. maandag.’
‘Nee, dat is niet mogelijk. Maandag is volgeboekt.’
‘Ik heb de afspraak bij het afsluiten van het contract met Caiway zelf gemaakt.’
‘Dat hebben zij niet aan ons doorgegeven; en wij doen alle installaties.’

Stilte

‘En nu?’
‘Wat ik zei, zaterdag 12 december is de eerst mogelijke optie.’
‘Onze huidige internet verbinding stopt per maandag 7 december.’
‘Ja, dat is heel vervelend voor u, maar het wordt toch zaterdag.’

Code rood
Daar zit je dan. Vijf hele dagen zonder werkend internet. Met spreekbeurten die moeten worden voorbereid, een boek dat geschreven dient te worden, vanaf zes december een nieuwe XBox en bovenal geen Netflix en YouTube. Ik wou dat het anders was, maar in mijn gezin betekent dat code rood. En niet van het KNMI-type ‘dat viel achteraf bezien gelukkig wel mee’.  Nee, ik heb het hier over een Katerina of een Mitch. Zo één uit de categorie 5: verwoestend en met windsnelheden van 249 kilometer per uur. Geen internet op het voetbalveld of vakantie is één ding, maar geen internet thuis is van een heel andere orde.

‘Caiway heeft met mij afgesproken dat er maandag 7 december een monteur langs komt.’
‘Dan adviseer ik u nog eens met Caiway te bellen. Wij weten hier van niets en wij gaan over de planning.’
‘Dus Caiway en uw organisatie creëren een probleem en vervolgens mag ik het oplossen?’
´Ik vind het heel vervelend voor u.´
´Nee, u gaat zelf Caiway bellen. En u zorgt ervoor dat er maandag een monteur langs komt.´

Een klantgerichte monteur
De aanhouder wint.
Hij was er.
Weliswaar pas om half tien ´s avonds, maar dat was eerder vervelend voor hem, dan voor ons.
Hij was allervriendelijkst, deze Marlon, ondanks het late tijdstip.
´Soms zit het mee, soms zit het tegen,´zei hij opgewekt.
Ons zat het met zijn komst even mee en daarna al snel weer tegen, want Marlon wierp één kundige blik op de router en zei: ‘Deze werkt niet.’
‘En nu?’
‘U zult een nieuwe router aan moeten vragen .’
Code rood kwam alweer aardig in zicht, maar Marlon bleek niet voor één gat te vangen.
´U kunt die van mij wel zolang lenen,´ zei hij.

Marlon for President. De daarop volgende dagen surften wij dankbaar via de privé verbinding van onze klantgerichte monteur. Het werkte nog niet optimaal en mijn WiFi extender voor internet op zolder (schrijfkamer) snapte er al helemaal niets van, maar we zaten gelukkig in code oranje.

Er kwam weer een nieuwe doos en Marlon bracht ons wederom een bezoekje.
Hij hoefde geen koffie, maar wist binnen vijf minuten de nieuwe router te installeren en de eerder genoemde Wifi extender werkend te krijgen. Zoals gezegd, zo iemand doet niet anders. Vanaf nu konden wij met snelheden van 75 mbits per seconden down- en uploaden. Volgens de website van de glasvezel aanbieder. In de praktijk liepen iPads vast en op zolder kreeg ik regelmatig de melding dat internet de pagina helaas niet kon vinden.

Op scherp
Zo’n nieuwe aansluiting zet ook de verhoudingen in het gezin op scherp. Kinderen en ik klaagden luid over de tegenvallende prestaties en echtgenoot, die de hele boel in gang had gezet om juist van dit gezeur af te zijn, verkondigde geërgerd dat wij in oplossingen moesten denken.

´Die mensen hebben ons bedrogen,´ verklaarde de oudste vol afkeer in zijn stem.
‘Nee’, antwoordde ik opvoedkundig, ‘dat is altijd als je overgaat op een andere provider.’
Dat is altijd? Had ik dat werkelijk geantwoord?

Gisteravond belde echtgenoot nog één keer met de glasvezel helpdesk.
‘Een nieuwe router? En het werkt niet goed? Dan heeft u nog niet de laatste software update doorgevoerd. De routers worden standaard geleverd met versie één en we zijn inmiddels toe aan versie drie.’

Die helpdesk gaat het nog druk krijgen de komende tijd.

Deze blog is ook gepubliceerd bij De Mama Company