Categorie: schrijverschap

Van braindump naar schema
De kern van mijn verhaal heb ik in één keer op papier gezet. Daarna ben ik zeer schematisch aan de slag gegaan. Van alle belangrijke personen heb ik een karakteromschrijving gemaakt: rol in het verhaal, beroep/bezigheid, uiterlijke kenmerken, persoonlijkheid, specifieke gebruiken en manieren, achtergrond. Het grootste deel van deze informatie vind je niet letterlijk terug in het verhaal, maar bepaalt wel de wijze waarop die persoon handelt. Een karakteromschrijving maakt van een personage een echt persoon en voorkomt dat ik hem als schrijver inconsequent of onlogisch gedrag toebedeel.
En omdat mijn verhaal over een familie gaat, heb ik ook een stamboom gemaakt.

Geloofwaardigheid
Een ander schema is het verhaal zelf. Ik ben begonnen met een korte omschrijving, de synopsis, van alle gebeurtenissen. Dat heb ik vervolgens opgedeeld in scènes, uitgezet in de tijd. En omdat mijn verhaal zich afspeelt tussen 1937 en het heden, heb ik voor de jaren die belangrijk zijn in mijn verhaal, de relevante gebeurtenissen uit die tijd daaronder gezet. Wederom ten behoeve van de geloofwaardigheid van het verhaal. Dat er in 1963 geen mobiele telefoons waren weet iedereen, maar hoe logisch was het in die tijd om thuis televisie te hebben? En als één van mijn hoofdpersonen in 2011 een tentoonstelling in het Stedelijk heeft, dient het museum niet net wegens verbouwing te zijn gesloten.

Schrijven is herschrijven en schrappen
Al die schema´s geven houvast en overzicht. Maar zijn niet heilig. Zo is er al een persoon uit het boek geschrapt wegens gebrek aan toegevoegde waarde en heeft iemand een naamsverandering ondergaan, want ze bleek toch meer een Hellen dan een Trudie. En ook tijdens het schrijven kunnen de personages in eens hele andere dingen gaan doen dan ik van te voren had bedacht voor die specifieke scene.

En dat maakt het schrijven ook zo leuk!