's gravenhage Archieven - barbarasevenstern.nl

Tag: ’s gravenhage

  • Backyard Wilderness – de natuur dichtbij

    Backyard Wilderness – de natuur dichtbij

    Toen ik jaren geleden alleen in Amsterdam woonde, had ik een muis als huisgenoot. Ik noemde hem Ali, omdat iemand mij ooit had verteld dat als je voor iets bang bent, je het een naam moet geven. Personaliseren schept een band.

    De makers van de grootbeeldfilm Backyard Wilderness hebben deze gedachte goed begrepen. De dieren in de achtertuin van de Amerikaanse Katie krijgen weliswaar geen eigen naam, in de loop van de film worden ze wel degelijk uit hun anonimiteit gehaald.

    Favoriet

    Backyard Wilderness werd vijf keer bekroond bij de Giant Screen Awards en bij de prestigieuze SMASH Awards zelfs zes maal, onder meer voor beste onderwerp, beste camerawerk en beste visuele effecten. Ook ontving de film eind oktober tijdens het Rotterdams Wildlife Filmfestival the Kids Choice Award.

    Tijdgeest

    En geen wonder, de film benadert het fenomeen ‘naar buiten gaan’ vanuit het perspectief van een kind van deze tijd. Terwijl mijn kinderen onverwacht ‘oh’ en ‘ah’ verzuchten wanneer (jawel!) een muis over het beeldscherm schiet, zijn Katie en haar broer primair bezig met zichzelf, tablets, levels en likes.

    Schattige rovers

    Niemand kan ongevoelig blijven bij het zien van neurotische wasberen, vallende kuikentjes en een lieveheersbeestje die door een regendruppel van zijn blad verjaagd wordt.

    ‘Ze laten precies de schattige stukjes zien,’ merkt hij-van-tien halverwege de film fijntjes op. Hij heeft gelijk, maar doet het er toe? Schattige dieren blijken even later ook rovers, wanneer de wasbeer het op de eendeneieren heeft gemund. En ook een hert moet het ontgelden tegen de vossen.

    Verbondenheid

    Deze cirle of life is wat de film haarscherp laat zien. Al het leven is verbonden met zijn omgeving en het ene dier trekt het andere aan. In de natuur zijn geen goeierikken of slechterikken, alleen roofdieren en prooien. En de mens, die de leefomgeving van de dieren heeft ingenomen en het daar veel moeilijker voor ze heeft gemaakt.

    Oproep

    De film is een duidelijk oproep om naar buiten te gaan en de wereld om ons heen te ontdekken. En ons daar verantwoordelijk voor te voelen, zoals Katie, die uiteindelijk boswachter wordt.

    Dat is natuurlijk een mooie gedachte, maar de vraag is hoeveel kinderen en ouders na het zien van de film spontaan roepen ‘kom, laten we nu onze achtertuin onderzoeken!’. Om nog maar te zwijgen over het aantal dat dit vervolgens daadwerkelijk doet.

    Tuinsafari en buitentips

    Het Omniversum – duidelijk ook niet van gisteren – heeft hier iets op bedacht. Op 21 februari, 24 maart en 14 april kun je met Staatsbosbeheer boswachters Jenny van Leeuwen en Mark mee op tuinsafari door de achtertuin van Omniversum. Je bezoekt eerst de film met vooraf een korte introductie over het boswachterschap. Ook is er samen met Kidsproof.nl een boekje gemaakt met 20 buitentips voor kids in de regio Den Haag en Leiden.

    Een belangrijke aanvulling op de film, want de belangrijkste connectie is niet onze Wifi, maar zit buiten in de natuur.


    Backyard Wilderness is vanaf 12 februari jl. te bewonderen in het Omniversum in Den Haag (leeftijd vanaf 6 jaar).

     

  • Achter de duinen of aan de gracht?

    Achter de duinen of aan de gracht?

    Toen ik een oud collega vertelde dat ik een boek aan het schrijven was, zei ze ‘Dat speelt zich zeker af in Den Haag?’
    ‘Eh,’ stamelde ik, ietwat van mijn stuk gebracht, ‘nee, eigenlijk niet.’
    ‘Nee?,’ herhaalde ze verbaasd. ‘Het leek me een logische keus, omdat je er woont.’

    Omdat je er woont. De woorden bleven in mijn hoofd hangen toen ik die dag terug naar huis reed. En in de weken er na.

    Mijn hoofdpersoon woonde namelijk in Amsterdam, evenals enkele cruciale bij-personages.
    Waarom?
    Gewoon.

    Gewoon is geen antwoord, besefte ik mij.

    Gewoon is een automatisme en dat is op zichzelf geen reden genoeg om iets te laten gebeuren.

    Zeker niet wanneer je een boek schrijft en je het voorrecht hebt alles (maar dan ook werkelijk alles!) zelf te bepalen.

    Ik realiseerde mij dat mijn collega een punt had. Ik mocht dan wel 15 jaar lang in Amsterdam hebben gewoond, niets in mijn verhaal maakte het van cruciaal belang om het daar ‘dus dan maar’ plaats te laten vinden.

    De potentie van Den Haag
    Den Haag heeft genoeg bedrijven waar mijn personages kunnen werken, genoeg galeries en musea, evenals leuke kroegen en woonplekken. Daarnaast heeft Den Haag een echt strand.

    Inmiddels ben ik een jaar verder en is Den Haag een essentieel onderdeel van mijn verhaal geworden. Omdat ik er woon, is onderzoek naar locaties relatief eenvoudig en omdat ik er mijn jeugd heb doorgebracht, zijn veel dingen herkenbaar of snel opgezocht.

    En er is nog iets.
    Den Haag is een stuk minder populaire locatie in boeken dan onze hoofdstad.
    En dat is straks toch mooi meegenomen in de marketing!


    Welke boeken ken jij die zich in Den Haag afspelen? Laat het mij hieronder weten!