hardlopen Archieven - barbarasevenstern.nl

Tag: hardlopen

  • De geheimen van een goede hardloper

    De geheimen van een goede hardloper

    De kans om herkend te worden, is nagenoeg nul. Als ik een bekende tegenkom, en deze de in sportkledij voorbij rennende club mensen al een blik waardig keurt, zal hij mij er absoluut niet uithalen. Hooguit kan hij denken, ‘hé, dat lijkt Barbara wel’ om direct daarna deze gedachte af te doen met een ‘nee, dat lijkt me stug’. De kans is groot dat hij hierbij ook even smakelijk lacht.

    In dat opzicht kan ik dus vrijelijk met de groep mee. In alle andere opzichten is mijn deelname aan de hardloop clinic een meer hachelijke situatie.

    Wat doe ik hier dan?

    Gratis hardloop clinic

    Zo’n drie weken geleden heb ik hardloopschoenen gekocht. Er moet wat gebeuren op het gebied van lijf en conditie en omdat het deze keer wel lukt, gun ik mijzelf de diepte-investering van professioneel schoeisel. Deze aankoop geeft mij recht op een gratis hardloop clinic met de focus op techniek. Dat lijkt mij wel wat. Naast de nieuwe schoenen die onnodige blessures dienen te voorkomen, kan ik ook wel een lesje do´s and don’ts van het hardlopen gebruiken.

    Om half zeven worden we in de winkel in het centrum van Den Haag verwacht. De zaak heeft zich al aardig gevuld en kijkend naar de 12 mede-deelnemers om mij heen, realiseer ik mij dat niet alleen de aspirant-loper nieuwe schoenen nodig heeft. Ook de gevorderde rennende medemens is op z’n tijd toe aan een nieuw paar.

    Net echt

    Misschien wel vaker dan de beginneling, want ik blijk de enige zonder ren-achtergrond. ‘Maar daar houden we rekening mee,’ zegt de enthousiaste eigenaresse van de winkel. ‘We dribbelen lekker rustig naar het Haagse Bos.’

    Haagse Bos?! Is dat niet dat stuk groen achter het Malieveld, een heel stuk hier vandaan?

    In ganzenpas lopen we achter elkaar de winkel uit, om na twee minuten over te gaan in de genoemde dribbel.

    Laten ze je niets wijs maken, dribbelen is gewoon een sympathiek woord voor hardlopen.

    Maar daar ga ik hoor, op mijn nieuwe schoenen in de groep. Via de Herengracht (lekkere eettentjes, nu niet aan denken), langs het Malieveld, over de Utrechtsebaan. Het voelt heel echt. En tot mijn opluchting blijkt het Haagse Bos daarna zowaar al te beginnen.

    Rekken en strekken

    De werkelijke techniekles krijgen we in het bos zelf, waar we met onze grote groep het pad blokkeren met onze rek- en strekoefeningen. ‘Alleen maar zinvol als je bent opgewarmd,’ merkt onze begeleidster op. ‘Als je nog niet hebt gerend, zijn je spieren nog niet verkort en valt er dus niets te rekken of te strekken. ‘ Kijk, daar heb ik nou wat aan.

    De ideale loophouding

    Dan moeten we echt aan de bak. We beginnen met de ideale loophouding. Zijn onze schouders ontspannen tijdens het rennen? Lopen we rechtop, ingezakt of te veel naar voren? Zwaaien onze armen alle kanten uit, waardoor de heupen ongewild ook meebewegen? Onze begeleidster laat het ons allemaal ervaren, tot en met huppelen met een gebroken been aan toe. Het werkt wel, ik word mij meer bewust van mijn lijf en mijn schouders, die naarmate de ren-meters vorderen, de neiging hebben zich langzaam naar mijn oren te trekken.

    De ideale frequentie

    Het andere onderwerp is pasfrequentie, het aantal stappen dat je al rennend per minuut zet. Bij mij zijn het er 166, een mede-cursist van zo’n 2 meter lang telt er 140. Tot mijn verrassing blijkt ´grote stappen, snel thuis,´ deze keer niet op te gaan. 180 stappen per minuut is de ideale frequentie voor hardlopers. Dat betekent kleinere stappen, waardoor je vanzelf meer vanaf de voorkant van je voet gaat rennen. En dat bespaart energie, want landen op je hiel heeft een remmende factor bij het hardlopen.

    Kennis en motivatie

    Na een uur van oefeningen mogen we terug naar de winkel dribbelen, waar ik onder solidair applaus word binnengehaald. Het is een zinvolle training geweest. Niet alleen vanwege de nieuwe kennis die ik heb opgedaan, maar ook vanwege de motiverende ervaring buiten in beweging te zijn. Eigenlijk best lekker, dat hardlopen.*

    * de eerste paar dagen na de clinic heb ik mij enkel schuifelend voort kunnen bewegen.


    Wil jij ook een keer hardlopen onder begeleiding? De clinic kreeg ik van Ingrid Kuijpers, eigenaresse van Run2Day Den Haag.
    Al een meer ervaren Haagse loper? Dan is Running Pack The Hague wellicht iets voor jou.

  • Waarom het deze keer wel lukt

    Waarom het deze keer wel lukt

    Ken je deze:

    summer bodies are made in winter

    Of wat dacht je van:

    a year from now you may wish you had started today

    Dergelijke tegeltjeswijsheden schieten door mijn hoofd als ik mijzelf voor de zoveelste keer toespreek dat die overtollige kilo’s er nu echt af moeten.

    ‘Jij bent toch niet te dik?’ is de reactie vanuit mijn omgeving, die mij altijd in zorgvuldig gekozen tuniekjes en stretch broeken ziet.

    Sluipende kilo’s
    Oké, ik ben zeker niet overmatig dik, maar het mag allemaal wel wat strakker. En als ik heel eerlijk ben, kan er inmiddels ook echt wel wat af. Sinds de geboorte van de jongste (nu bijna zes) lijkt er met elk nieuw jaar ook een kilo bij geslopen te zijn. Natuurlijk weet ik wel waar die vandaan komen:

    elk pondje, gaat door het mondje

    om nog even terug te keren naar de tegeltjes (en ja, hij is vreselijk).

    Minder en vooral gezonder eten?
    Dag grote lattes, wijn, dikbelegde stokbroodjes oude kaas, toastjes met diverse smeersels, gezouten noten, pasta, curries, friet en taartjes.
    Welkom ongezouten noten, havermoutkoekjes en nog meer groenten en fruit.

    Het belang van levensvreugde
    Er zijn twee momenten dat ik minder eten heb volgehouden. Het eerste was tijdens mijn tweede zwangerschap (te volle buik), het tweede toen ik serieus geveld werd door bronchitis (geen smaak). Aangezien drie kinderen meer dan genoeg zijn voor mij en echtgenoot kan ik niet meer rekenen op een dergelijk zwangerschapsdieet (waarbij je voor hetzelfde geld er één krijgt die je structureel doet smachten naar hamburgers met friet). En ik kan stellen dat verloren kilo’s naar aanleiding van smaakverlies niet opwegen tegen het verlies aan levensvreugde dat ik haal uit de smaak van een verse pasta met paddenstoelen en truffelolie, gesmolten mozzarella met pesto en tomaat of een grote latte macchiato met versgebakken carrot cake.

    Het alternatief
    Als ik dus de lekkerbek in mij aan haar trekken wil laten komen en toch die paar kilo’s kwijt wil, zal er getraind moeten worden.

    Stilte.

    Jarenlang heb ik geroepen dat ik niet hoef te sporten, omdat ik drie kleine kinderen heb. Mijn bovenarmspieren waren immer strak gespannen van het tillen en dragen van 4 tot 20 kg per arm en ook conditie bouw je prima op tijdens het rondrennen achter alles jonger dan vier en blind voor gevaar. De waarheid is dat die kinderen inmiddels niet meer zo klein zijn. Van ronddragen en -rennen is al enige tijd geen sprake en we stappen sneller in de auto dan op de fiets.

    De kracht van het volhouden
    Het punt is dat ik geen natuurlijke sporter ben. Uiteraard zijn er meerdere pogingen ondernomen om het wel te worden; van de Cindy Crawford videoband tot lidmaatschappen van diverse sportscholen. Aerobics, BBB, spinning, (online) yoga, hardlopen, tennis, het één hield ik net wat langer vol dan het ander, maar echt verslaafd raakte ik aan niets.

    Tijd voor actie
    En toch dient er nu wat te gebeuren. Niet alleen omdat ik van de zomer comfortabel zonder tuniek over mijn bikini op het strand wil zitten, maar ook omdat mijn conditie belabberd is en ik weet dat lichaamsbeweging goed, zo niet noodzakelijk, is om echt lekker in je vel te zitten.

    Ik heb dan ook besloten om weer te gaan hardlopen. Het kan op elk moment dat ik wil, vergt geen abonnement en vindt plaats in de buitenlucht. Met een beetje geluk krijgen we een fantastische zomer die tot ver in september doorgaat, zodat ik niet zoals de vorige keer na zeven weken de brui er aangeef vanwege de sneeuw.

    Voorbereiding is het halve werk
    In tegenstelling tot mijn principe dat prestatie vóór beloning uitgaat, heb ik mijzelf twee dingen cadeau gedaan: een boek over hardlopen en serieuze hardloopschoenen. Het boek claimt zo aanstekelijk te zijn dat zelfs de geboren hardloophaatster zin krijgt om actie te ondernemen. Dat is natuurlijk pure marketing, maar zo’n hart onder de riem kan ik wel gebruiken. De schoenen zijn de echte stok achter de deur, want man, wat zijn die duur. En lelijk! Maar alles voor blessure-vrij rennen.

    De behulpzame dame van de hardloopwinkel (uiteraard zelf een gepassioneerd hardloper) heeft er ook een hardloopschema bij gedaan en ik heb recht op een gratis trainingsbijeenkomst. Ik hou mij vast aan haar enthousiasme, mijn professionele outfit en vooruit, nog één tegelwijsheid:

    de afstand van de bank naar de voordeur is het moeilijkst


    Mijn hardloopschoenen kocht ik bij Run2Day, op basis van een loopanalyse, zodat ik verzekerd ben van een paar dat qua stabiliteit, demping en pasvorm het beste bij mij past.

    Het boek dat mij die schoenen ook daadwerkelijk aan moet laten trekken, is Live, Love Run van Annemerel de Jongh.

    Deze blog is ook gepubliceerd bij De Mama Company