Het bericht was er een uit vele. Dat ik zo leuk schreef en of het me wat leek om een foto op canvas te testen en hierover een artikel te schrijven? Mijn antwoord op dit soort verzoeken is eigenlijk altijd ‘nee’.
‘Nee’, omdat ik een grote achterdocht heb voor mensen die mijn blog ’toevallig tegenkomen’, daar dan lovend over spreken en me vervolgens direct vragen of ik ‘niet ook een blog wil schrijven over hun product’. Zeker als ze Peter of Rob heten, bluetooth headsets verkopen en van mening zijn dat hun doelgroep redelijk goed overeenkomt met die van mij.
Relevantie
Ik ben vrouw en blog over het schrijverschap, ouderschap en tijd voor jezelf. En ja, een headset is de uitkomst wanneer drie kinderen, in dezelfde ruimte, drie verschillende programma’s willen kijken (mits er ook drie schermpjes beschikbaar zijn), maar daar is dan ook alles mee gezegd.
En toch ging ik onlangs overstag. Het betrof een bericht van Fotofabriek, en het geval wil, dat ik dol ben op foto’s. Op wat voor materiaal dan ook.
Essentie
‘Van Ikea?’ vroeg vriendin A. bij het zien van mijn XL strandpalen op canvas boven de bank. Dat was acht jaar geleden en ik ben er nog steeds niet van bijgekomen. Want de essentie zit hem natuurlijk wel in een eigen foto en niet één van een woon- of kluswinkel.
Denk trouwringen op hout in de wc, want zeethema.
De kinderen op forex in het trapgat, want dat weegt niets en is dus makkelijk op te hangen.
De reeds genoemde paalhoofden van mijn favoriete Zeeuwse strand op canvas boven de bank, omdat de ruwe textuur aansluit bij het onderwerp in kwestie.
Truttig? Wellicht. Maar mij maakt het blij. Dus zei ik ‘ja’ tegen Fotofabriek en plaatste mijn bestelling.
Toeval
Enkele dagen later arriveerde mijn pakket. Kleiner in afmeting dan ik had verwacht, maar ik denk ook altijd dat mijn Mini vele male groter is dan de plek waarop ik hem parkeer. Met andere woorden, ik sloeg er geen acht op en het pakket belandde ongeopend op de stapel Sintcadeaus.
‘Nog post gehad?’ app’te vriendin J. die avond. Ze had me een verlaat verjaarscadeau gestuurd.
‘Nog niet,’ antwoordde ik. ‘Maar het schijnt ook chaos te zijn door Black Friday.’
Ineens herinnerde ik me het ogenschijnlijk kleinere pakketje. Twee minuten later stond ik voor de stapel Sintcadeaus. Ja, daar stond het toch echt: Fotofabriek. Toeval bestaat niet. Zeggen ze.
Herinnering
Inmiddels zijn we een week verder en ben ik de gelukkige bezitster van niet één, maar twee nieuwe herinneringen aan de muur. Want dat is wat een eigen foto op welk materiaal dan ook, werkelijk is. Elke dag opnieuw.
Geïnspireerd door mijn verhaal? Ga dan snel naar de website van Fotofabriek en maak gebruik van 25% feestdagenkorting op een muurdecoratie naar keus.
Vanaf het moment dat ik haar leerde kennen, had mijn vriendin K. wat ik noem een ‘grote mensen inrichting’. Of het nou haar studentenkamer was of later een op zichzelf weinig aantrekkelijke jaren dertig flat, ze wist het altijd in te richten alsof ze die serieuze baan met dito salaris in the pocket had en daarmee dus ook haar volwassen interieur.
Hoewel haar smaak niet die van mij was, had ik wel bewondering voor de mate van volmaaktheid van haar inrichting. Mijn huis is altijd in ontwikkeling en een voorkeur voor bij het grofvuil gevonden stoelen of vogelkooien klinkt wellicht zeer industrieel, maar heeft in de praktijk toch vaak ook iets te studentikoos.
Grote mensen huis
Toen kwam dat grote mensen huis. Dat eengezinshuis dat echtgenoot en ik alweer tien jaar geleden samen kochten, na 2,5 jaar vierhoog antikraak met kind te hebben gewoond. Met vier slaapkamers en een heuse zolder met werkkamer. Ik zou niet zoals vriendin N. de boel laten overnemen door mijn kinderen en eindigen tussen het ontplofte speelgoed en ik ging ook geen schommels ophangen midden in mijn woonkamer. Hier zou serieus gewoond worden!
We kochten een bank en een vloerkleed, en aangezien de oudste de godganse dag met pannen in de weer was, ook maar een plastic keukentje voor in de kinderhoek. Kind twee kwam en daarmee de noodzaak van een box in de zitkamer. En een aparte kast voor het alsmaar groeiende kinderspeelgoed bleek ook handig. Weer twee jaar later diende kind drie zich aan en moest mijn kleding- en schoenenkamer plaats maken voor een derde kinderkamer. Kortom, naarmate het kinderaantal steeg, daalde de grote mensen factor van ons huis.
Niet Scandinavisch wit, maar kaal wit
In een poging tot styling, kreeg de oudste een behang met kleurrijke vissen, wat na drie dagen van de muur afrolde; het papier bleek te dun om te blijven kleven. ‘Dan maar een kleurtje’ riepen wij in koor. Echtgenoot verfde de muren in de jongenskamer donkerblauw en ik ging creatief aan de slag met een plaatje; onze oudste heeft trouwhartig tot zijn tiende tegen een Sharky’s piratenschip aangekeken. Daarna werd alles wit. Niet Scandinavisch wit, maar kaal wit, met her en der een zwarte veeg van kinderschoen of hand.
Middelste kan geen afstand doen van dingen
En daar waar ik ooit een beeld had van ouderwetse schoolplaten aan de muur, met een retro schoolbankje en bijpassende legerkist eronder, bestaan de kinderkamers voornamelijk uit kast en bed, met bij de oudste inmiddels een televisie en Xbox. De muren zijn nog steeds akelig kaal, ook al heeft de oudste mij onlangs verteld dat hij met zijn vader alle gebruikte onderdelen van zijn stuntstep carrière op gaat hangen. Ik wacht het rustig af en probeer ondertussen de middelste te overtuigen van het feit dat een steigerhouten hoogslaper in zijn kamer van zo’n 10 vierkante meter best krap is en dat een laag bed de mogelijkheid biedt tot een heus eigen bureau. Maar middelste kan geen afstand doen van dingen, en onder zijn huidige bed is dan wel geen ruimte voor een bureau, er is wel genoeg plek voor 35 knuffels.
Roze is veel te meisjesachtig
Wellicht dat ik bij mijn dochter van zes meer kans maak. Zij is vaak genoeg druk bezig haar kamer ‘gezellig’ te maken, waarbij ze het uitgangspunt hanteert dat uit het zicht, opgeruimd is. En ze wil graag een nieuwe inrichting, want roze is veel te meisjesachtig. ‘Waar denk je dan aan?’ vroeg ik gisteren geïnteresseerd. ‘Ik wil een zwarte muur, mama. Met gele bliksemflitsen, oranje vuurballen en in 3D letters mijn naam met daarbij ‘super cool’ geschreven.’
De vt wonen&design beurs, you either love it or you hate it. Ik behoor tot de eerste categorie en toch was het alweer een paar jaar geleden dat ik dit groots opgezette woonevenement bezocht. Dit jaar lukte het met een strakke planning wel en zo bevond ik mij op de eerste beursdag om kwart voor tien voor de deuren van de RAI in Amsterdam.
Die vijftien minuten voor opening boden mij de tijd om de bezoekers van de beurs eens goed te bestuderen. Een diversiteit aan voornamelijk moeders met dochters of vriendinnen, waarbij de jongere dames in clubjes komen en de dertigplus vooral met z’n tweeën. Een enkeling is met man, waarschijnlijk de partner en met het oog op verhuizen of verbouwen.
vtwonen vrouw
Ondanks de verschillen kom ik tot de conclusie dat er een vtwonen vrouw bestaat (net zoals er een Libelle of Margriet vrouw is). Als je haar zou willen personifiëren is ze midden dertig, heeft ze halflang blond haar en is hip-sportief gekleed in seizoenstinten, laagjes en gymschoenen. Ze heeft een goede relatie met haar moeder, een gezin en een vaste groep vriendinnen. Ze komt voor inspiratie en de aanschaf van enkele woonaccessoires.
Stress en houtgeuren
Iets voor tienen gaan de deuren van het beursgebouw open en direct hangt er een sfeer van stress. Iedereen wil zo snel mogelijk naar binnen; wellicht ben ik niet de enige die om drie uur weer bij een schoolplein moet staan.
In de ontvangsthal hangt de geur van vers gezaagd hout. De hostesses, gekleed in een trendy variant van de zwart-witte blouse met rok, lijken nog niet helemaal te weten wat van hen verwacht wordt. Ze kijken wat onwennig naar de zee van dames die hen tegemoet stroomt, maar ik heb slechts één focus: koffie. Dat kan gelukkig direct na de kaartcontrole in de centrale hal bovenaan de roltrap. Ik maak de fout ook een flesje water aan te schaffen, wat het totaal direct op €8,50 brengt.
XXL vtwonen huis
Met slechts drie uur ter beschikking is efficiency het motto en dus start ik bij het XXL vtwonen huis, 672m2 inspiratie en in de woorden van vtwonen zelf ‘het bruisende hart op de beurs’. Of dit werkelijk zo is, valt over te twisten; de beurs biedt nog veel meer inspiratievolle stands, maar hij is zeker de grootste en dat hij ook dit jaar weer heel fijn is, staat buiten kijf. Ik word direct mega hebberig van de hoge stalen deuren (niet geschikt voor mijn eigen lage nieuwbouw woning) en jaloers op de nostalgisch ingerichte kinderkamer (een groot contrast met mijn eigen overvolle ruimtes).
Het XXL vtwonen huis met uitzicht op de keuken en eettafel.
Droomkeuken
Het hoogtepunt voor mij dit jaar is wel de keuken, een kolossaal u-vormige bar, waarop een overdaad aan broden, olies, pannen, potjes en ander kookgerei staat uitgestald. Aan de buitenkant zwart betegeld, wie de moeite neemt om te lopen (en dat doe je, meerdere malen), vindt houten laden en nisjes met nog meer kook-hebbedingen. Styling ten top, maar dat is vtwonen voor je.
Ook de binnenkant van de keuken uit het vtwonen huis is fijn.
Hergebruik
Naast het huis is de tuinfeestproductie uit nr 9 van het blad nog eens dunnetjes over gedaan. Ik herken de uitnodigende feesttafel van Combitex en de bar van Marcus, beiden helaas zonder de happen uit de rapportage. Weerzien van producten doet mij evenwel altijd deugd, dus laat ik hier vooral ook de prachtige pauwenstoel uit hetzelfde nummer noemen; zou het een teken zijn?
De uitnodigende tuintafel van Combitex uit vtwonen nr 9.
Verkoop
Want als er één ding is waar de bezoekers voor komen, is het de aanschaf van woonaccessoires; iets waar de beurs in mijn ogen steeds meer op inspeelt. Er mogen dan goede gesprekken worden gevoerd over nieuwe keukens, lichtplannen gemaakt en zelfs kunstadvies gegeven, het blijft een beurs en dat betekent verkoop. En wat gaat makkelijker over de toonbank dan vaasjes, kussens en fotolijstjes, zeker in een omgeving waar van alle kanten getoond wordt wat voor leuks je met een cactusvaasje en drie koperen bakjes kunt doen.
Hebbedingetjes bij de stand van leef.com
Styling
Styling als uitgangspunt en niet alleen door de woontitels, ook bouwmarkten als Karwei tonen zich van hun meest creatieve kant (hun boutique hotel werd verkozen tot beste stand 2016). Ik zelf ga evenzeer voor de bijl met de aanschaf van zes placemats van het Israëlisch merk Beija Flor bij de fijne stand van Mulhouse en jawel, een cactusvaasje.
Het boutique hotel van Karwei won de prijs voor beste stand 2016.
Groen en vintage
Die cactus is typerend voor het huidige woonbeeld, want o wat is er weer veel groen en vintage-look. Vooral ook erg aan de prijs, maar wie geen tijd of zin heeft om Marktplaats of Frankrijk af te struinen kan zijn hart op bij de stands van Basic Label en New Routz. Mijn eigen voorkeur gaat uit naar de eerder genoemde Combitex (stoer) en By Zenz (scandinavisch) en om de enormevtwonen collectiekan niemand heen.
Kooplustig
Om één uur wandel ik het RAI gebouw weer uit, precies op tijd, want inmiddels lijkt half woon-minnend Nederland gearriveerd. En een woonbeurs mag voor sommige mensen sowieso als een nachtmerrie klinken, een woonbeurs met een overvloed aan kooplustige dames is zelfs mij te veel.
Persoonlijk word ik altijd heel blij van de stoere uitstraling van Combitex.Ook de stand van Ariadne at home was in het teken van groen en industrieel vintage.Fijne ingelijste plankjes van Eijerkamp (en ja hoor, ook daar meerdere cactussen ;-)).Styling is everything in het XXL vtwonen huis.De stand van Basic Label deed niet onder aan vintage industriële huiselijkheid.Als schrijver kan ik deze leestafel aan het begin van het vtwonen huis natuurlijk zeer waarderen.Eigen Huis & Interieur kwam met een stijlvolle, klassiek aandoende inrichting; wel spijtig dat de bovenverdieping nog niet toegankelijk was vanwege een fotoshoot.Hoe simpel kan het zijn, de styling gaat door in de slaapkamer van het XXL vtwonen huis.Sfeervolle keuken van Casa Vivante.Ook aan de inwendige mens is gedacht, vroege vogels hadden geen probleem een plekje te bemachtigen.
Ook een keer naar de vt wonen&design beurs?
In 2017 vindt dit woonevenement plaats van 3 t/m 8 oktober in de RAI Amsterdam.
Op de website van vtwonen kun je uitgebreid terugblikken op de editie van 2016, inclusief waar je de materialen en producten koopt uit het vtwonen huis. En je kunt er donder op zeggen dat er in de komende edities van het magazine uitgebreid teruggeblikt gaat worden, want ook dat doen ze uitermate slim bij vtwonen.
